Czy we wszystkich śródlądowych wodach płynących w Polsce można łowić ryby?
Zezwolenie jest warunkiem koniecznym, ale nie wystarczającym.
Amatorski połów w wodach uprawnionego do rybactwa wymaga karty wędkarskiej oraz jego zezwolenia – art. 7 ust. 2 . Publiczne wody płynące dzieli się na obwody rybackie, art. 12 ust. 1, i każdy ma swojego uprawnionego.
Są jednak wody, do których to nie sięga. Do obwodu rybackiego nie włącza się wód w granicach parku narodowego lub rezerwatu przyrody, w których wykonywanie rybactwa jest zabronione – art. 12 ust. 1a. Nie ma tam uprawnionego, który mógłby cokolwiek zezwolić.
Wewnątrz obwodu też bywają wyłączenia: w obrębie ochronnym obowiązuje zakaz połowu oraz czynności szkodliwych dla ryb, art. 14 ust. 2, a jego złamanie jest przestępstwem, art. 27c ust. 1 pkt 4. Obręb ustanawia zarząd województwa, art. 15 ust. 2 — uprawniony do rybactwa nie może z tego zakazu zwolnić.
Zezwolenie określa przy tym własne warunki: limity, czas, miejsce i technikę połowu, a niekiedy obowiązek prowadzenia rejestru – art. 7 ust. 2a. Połów bez zezwolenia albo wbrew jego warunkom jest wykroczeniem z art. 27a ust. 1 pkt 2 lit. b.