Dlaczego okresy ochronne poszczególnych gatunków przypadają na różne pory roku?

Okres ochronny chroni tarło, a terminy tarła są dla każdego gatunku inne. Szczupak trze się zaraz po ustąpieniu lodu, stąd ochrona od 1 stycznia do 30 kwietnia; sandacz, lipień i głowacica wiosną, od 1 marca do 31 maja; sieja i sielawa późną jesienią, od 15 października do 31 grudnia; miętus w środku zimy, od 1 grudnia do końca lutego – § 7 ust. 1 [1].

Dlatego kalendarz ochronny nie jest równomierny ani dowolny: wynika z biologii, a nie z organizacji połowów.

Terminy ustala rozporządzenie jednolicie dla kraju; regulamin okręgu może je wydłużyć, nigdy skrócić [2].