Wędkarz złowił trawiankę i wypuścił ją, twierdząc, że skoro nie ma wymiaru ochronnego, decyzja należy do niego. Czy ma rację?

Nie ma racji. Trawiankę wymieniono wprost w § 8 [1]: złowione okazy gatunków nierodzimych należy niezwłocznie uśmiercić i nie wolno ich wpuszczać ani do łowiska, w którym je złowiono, ani do innych wód.

Brak wymiaru ochronnego nie oznacza swobody – oznacza tylko, że rozmiar nie jest kryterium. Obowiązek uśmiercenia dotyczy każdego okazu.

Razem z trawianką przepis wymienia babkę byczą, łysą, rurkonosą i szczupłą, czebaczka amurskiego, sumika czarnego i karłowatego oraz cztery gatunki raków. Uśmierca się je w sposób powodujący minimum cierpienia, art. 33 ust. 1a [2].