Które z poniższych stwierdzeń są prawdziwe? - Rak sygnałowy jest chroniony – po złowieniu należy go ostrożnie wypuścić; Rak sygnałowy jest gatunkiem obcym – po złowieniu należy go niezwłocznie uśmiercić; Rak szlachetny jest gatunkiem obcym – po złowieniu należy go niezwłocznie uśmiercić; Rak szlachetny jest gatunkiem rodzimym i chronionym – po złowieniu należy go ostrożnie wypuścić

Rak szlachetny jest gatunkiem rodzimym. Rozporządzenie ustanawia dla niego wymiar 12 cm dla samicy i 10 cm dla samca – § 6 ust. 1 pkt 25 [1] – oraz okres ochronny od 15 października do 15 marca dla samców i do 31 lipca dla samic, § 7 ust. 1 pkt 19.

Te liczby nie są jednak zaproszeniem do połowu. Rak błotny i rak szlachetny nie mogą być przedmiotem amatorskiego połowu – art. 2 ust. 1 [2]. Oba są ponadto objęte ochroną częściową [3], a połów raka szlachetnego lub błotnego przez osobę do tego nieuprawnioną jest przestępstwem – art. 27c ust. 1 pkt 1 [2]. Osiągnięcie wymiaru i koniec okresu ochronnego same z siebie amatorskiego połowu nie otwierają. Raka rodzimego złowionego przypadkiem wypuszcza się niezwłocznie i ostrożnie.

Rak sygnałowy jest wymieniony wprost w § 8 [1]: złowione okazy należy niezwłocznie uśmiercić i nie wolno ich wpuszczać do żadnych wód.

Oba gatunki łatwo pomylić, a rozstrzyga plama, nie kolor spodu szczypiec. Raka sygnałowego zdradza jaskrawa biało-turkusowa plama u nasady szczypiec. Rak szlachetny takiej plamy nie ma; jego karapaks jest gładki – szorstki, pokryty drobnymi kolcami, jest karapaks raka błotnego. Spody szczypiec niczego nie rozstrzygają: u szlachetnego są czerwonawe, ale u sygnałowego pomarańczowoczerwone, a u błotnego biało-żółte.