Sumik karłowaty
| Status ochrony | LC (IUCN) |
| Kraina ryb | Kraina leszcza / kraina karasia |
| Typowy rozmiar | 18–24 cm |
| Maks. rozmiar | 45 cm, 2 kg |
Inwazyjny gatunek. Posiada gruczoł jadowy u podstawy płetwy piersiowej.
Rodzina: Sumikowate (Ictaluridae); Rząd: Sumokształtne (Siluriformes)
Niewielka, krępa ryba. Ciało bez łusek. Osiem wąsików: 2 nosowe, 2 szczękowe i 4 na podbródku. Grzbiet ciemnobrązowy do oliwkowozielonego, boki marmurkowate, brązowe, brzuch żółtawobiały. Obecna płetwa tłuszczowa. Płetwa piersiowa z ostrym, ząbkowanym kolcem. Płetwa odbytowa z 17–24 promieniami. Płetwa ogonowa ścięta prosto lub lekko zaokrąglona.
Od Suma: znacznie mniejszy i bardziej krępy.
Od Sumika czarnego: jaśniejsze ubarwienie płetw (z jasnymi krawędziami), jaśniejsze wąsiki na podbródku oraz ząbkowany kolec płetwy piersiowej. Nasada płetwy odbytowej wyraźniej odgraniczona od ciała.
Wszystkożerny: detrytus, bezkręgowce bentosowe, ryby, ikra, rośliny.
Wody wolno płynące i stojące, miękkie podłoże. Odporny na niski tlen, wysoki CO₂, zanieczyszczenia.
Nocny. Stadny.
Maj–czerwiec, temperatura 18–21°C. Samica buduje gniazdo w płytkiej, zarośniętej wodzie. 2000–3000 jaj. Samiec strzeże. Dojrzałość 2–3 lata.
Byczek, koluch
Metoda gruntowa, spławikowa. Najlepiej łowić wieczorem i w nocy.
Przynęty naturalne: rosówki, czerwone robaki, kawałki ryb, wątróbka.
Brania są delikatne, często sygnalizowane lekkim drganiem szczytówki. Ze względu na kolce, rybę należy ostrożnie odhaczać.