Sumik czarny
| Status ochrony | LC (IUCN) |
| (W Polsce gatunek obcy) | |
| Kraina ryb | Kraina leszcza / kraina karasia |
| Typowy rozmiar | 15–36 cm, do 1 kg |
| Maks. rozmiar | 66 cm, 3,6 kg |
Rodzina: Iktalurowate (Ictaluridae); Rząd: Sumokształtne (Siluriformes)
Ciało krępe, ciemne, bez łusek. Osiem wąsików: 2 nosowe, 2 szczękowe i 4 na podbródku. Obecna płetwa tłuszczowa. Płetwa piersiowa z ostrym kolcem, którego wewnętrzna krawędź jest delikatnie, ale wyraźnie ząbkowana. Ubarwienie ciemnooliwkowobrązowe do niemal czarnego, z jaśniejszym brzuchem. Płetwa ogonowa ścięta prosto lub lekko wcięta. Bez plam i cętek.
Od Sumika karłowatego: ciemniejsze, jednolite ubarwienie płetw (bez jasnych krawędzi), wyraźnie ciemniejsze wąsiki na podbródku. Wewnętrzna krawędź kolca piersiowego gładka lub mikroskopijnie ząbkowana. Nasada płetwy odbytowej gruba i mięsista (słabo odgraniczona od ciała).
Od Suma europejskiego: płetwa ogonowa ścięta prosto lub lekko wcięta (nie rozwidlona).
Wszystkożerny. Młode: owady, pijawki, skorupiaki. Dorosłe: małże, ślimaki, rośliny, ryby.
Stawy, jeziora, rozlewiska, strumienie. Ciepła, mętna woda, muliste dno.
Mało aktywny w dzień. Żeruje nocą. Bardzo odporny na zanieczyszczenia i niski poziom tlenu.
Maj–czerwiec, temperatura 18–21°C. Ikra składana w płytkich gniazdach pod kłodami. Rodzice wentylują ikrę.
Metoda gruntowa, metoda spławikowa, spinning (na małe przynęty)
Czerwone robaki, rosówki, pijawki, kawałki ryb, filety z ryb, ciasta aromatyzowane
Najaktywniejszy nocą. Łowić przy dnie, w pobliżu zarośli, zatopionych gałęzi i w miejscach o mulistym podłożu. Doskonały węch ułatwia lokalizację przynęty. Kolce należy usuwać ostrożnie.