Pstrąg tęczowy
| Kraina ryb | Kraina pstrąga |
| Typowy rozmiar | 40–60 cm, 1–3 kg |
| Maks. rozmiar | 145 cm, 23 kg |
Introdukowany z Ameryki Północnej drapieżny łososiowaty, rozpoznawany po charakterystycznej różowoczerwonej smudze wzdłuż boku. W Polsce nie rozmnaża się naturalnie — populacje utrzymywane są wyłącznie przez zarybienia.
Rodzina: łososiowate (Salmonidae); Rząd: łososiokształtne (Salmoniformes)
Ciało wydłużone, opływowe. Boki srebrzyste z charakterystyczną szeroką różowoczerwoną smugą wzdłuż boku. Liczne czarne plamki pokrywają ciało, płetwę grzbietową i ogonową. Obecna płetwa tłuszczowa. Płetwa ogonowa ścięta prosto do lekko wciętej. Górna szczęka sięga wyraźnie za oko. Na ciele brak czerwonych plamek. Młode osobniki mają 5–10 ciemnych, owalnych plam na bokach.
Od Pstrąga potokowego: różowoczerwona smuga wzdłuż linii bocznej (potokowy — brak smugi); brak czerwonych kropek na bokach.
Od Łososia: trzon ogonowy grubszy; więcej plamek na płetwie ogonowej.
Drapieżnik: owady i larwy, małe ryby, żaby, kijanki, robaki.
Rzeki, stawy, jeziora (z zarybień). Naturalnie Ameryka Płn. Introdukowany globalnie.
Drapieżny, aktywny za dnia.
W Polsce nie rozmnaża się naturalnie (poza nielicznymi wyjątkami). W naturalnym zasięgu (Ameryka Płn.) tarło grudzień–maj w żwirowatych rzekach; samica składa 500–3000 jaj.
Spinning, muchowa.
Błystki obrotowe, przynęty gumowe, wahadłówki pstrągowe.
Żeruje przez cały rok, najlepszy okres V–VIII. W Polsce nie tworzy samorozradzających się populacji.