Peluga
| Status ochrony | LC (IUCN) |
| Kraina ryb | Kraina sielawy (jeziora) |
| Typowy rozmiar | 40–55 cm, 1–3 kg |
| Maks. rozmiar | 70 cm, 5 kg |
Introdukowana w Polsce planktonożerna ryba łososiowata, zasiedlająca ton wodną jezior.
Rodzina: łososiowate (Salmonidae); Rząd: łososiokształtne (Salmoniformes)
Głowa mała, otwór gębowy końcowy. Ciało wysokie, wydłużone i bocznie spłaszczone. Grzbiet, głowa i płetwy ciemne, boki oraz brzuch jasne, ze złotym połyskiem. Ciało ciemno plamkowane. Linia boczna pełna, łuski cykloidalne. Występuje płetwa tłuszczowa. Płetwa ogonowa głęboko wcięta. Od siei: otwór gębowy końcowy (sieja — dolny); ciało wyższe; głowa krótsza. Od sielawy: znacznie większe rozmiary.
Planktonożerna — odcedza plankton przez wyrostki filtracyjne.
Jeziora płn. Eurazji. W Polsce introdukowana od 1966 r.
Stadna.
Listopad–grudzień, temperatura 2–6°C, podłoże piaszczysto-żwirowe.
Muchówka, spławik (małe przynęty).
Małe sztuczne muchy, larwy ochotki, imitacje planktonu.
Peluga żeruje na planktonie w toni wodnej — skuteczne są małe przynęty podawane w strefie pelagicznej jeziora, często w pobliżu ławic sielawy.