Minóg ukraiński

Eudontomyzon mariae

Minogowate

Typowy rozmiar	15–20 cm
Maks. rozmiar	25 cm

Opis

Słodkowodny bezżuchwowiec wschodniej Polski, odbywający tarło wiosną w strumieniach.

Taksonomia

Rodzina: Minogowate (Petromyzontidae); Rząd: Minogokształtne (Petromyzontiformes)

Cechy rozpoznawcze

Węgorzowate ciało, lejkowaty otwór gębowy, siedem otworów skrzelowych.

Jak odróżnić od podobnych gatunków

●

Odróżnienie od pozostałych minogów wymaga oględzin uzębienia lejka; wszystkie krajowe minogi są chronione.

Biologia

Pokarm

Postać dorosła praktycznie nie żeruje; larwy filtrują detrytus.

Siedlisko

Czyste rzeki i strumienie dorzecza Dniestru i Sanu; w Polsce na wschodzie kraju.

Zachowanie

Osiadły. Larwa żyje kilka lat zagrzebana w osadzie.

Tarło

Tarło wiosną (marzec–maj) w płytkich, żwirowych strumieniach, przy temperaturze wody 10–15°C.

Nazwy

W innych językach

English (angielski): Ukrainian brook lamprey

Deutsch (niemiecki): Ukrainisches Bachneunauge

Русский (rosyjski): Украинская минога

Українська (ukraiński): Мінога українська