Minóg rzeczny Lampetra fluviatilis
| Kraina ryb | Kraina brzany / kraina leszcza |
| Typowy rozmiar | 25–35 cm |
| Maks. rozmiar | 50 cm |
Wędrowny bezżuchwowiec, dorasta w morzu, na tarło wchodzi do rzek.
Rodzina: Minogowate (Petromyzontidae); Rząd: Minogokształtne (Petromyzontiformes)
Węgorzowate ciało, lejkowaty otwór gębowy, siedem otworów skrzelowych. Dwie płetwy grzbietowe wyraźnie rozdzielone.
Od minoga strumieniowego: większy, o uzębionym lejku gębowym i wędrownym trybie życia.
Postać dorosła pasożytuje na rybach; larwy filtrują detrytus.
Tarło w rzekach w kwietniu–maju, przy temperaturze wody 10–15°C, na żwirowatym lub piaszczystym podłożu. Po tarle osobniki dorosłe giną.
Wędrowny. Larwa żyje kilka lat zagrzebana w osadzie.
Tarło w rzekach wiosną, po którym osobniki dorosłe giną.
Gatunek objęty ochroną częściową. Nie wolno go celowo łowić ani zatrzymywać.
Minóg rzeczny (Lampetra fluviatilis): zakaz umyślnego połowu, zabijania i przetrzymywania obowiązuje w całej Polsce, niezależnie od regulaminu okręgu. Przypadkowo złowionego osobnika niezwłocznie wypuść do tego samego łowiska, z zachowaniem niezbędnej staranności.
Podstawa: § 6 rozporządzenia w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz.U. 2022 poz. 2380); art. 8 ust. 1 pkt 1 i art. 9 ust. 1 ustawy o rybactwie śródlądowym.