Karaś srebrzysty
| Status ochrony | LC |
| Kraina ryb | Kraina leszcza |
| Typowy rozmiar | 15–35 cm, do 1.5 kg |
| Maks. rozmiar | 45 cm, do 3 kg |
Inwazyjny gatunek obcy, rozmnaża się przez gynogenezę.
Rodzina: karpiowate (Cyprinidae); Rząd: karpiokształtne (Cypriniformes)
Ciało umiarkowanie wysokie. Ubarwienie srebrzystoszare, może mieć lekko złocisty połysk. Górna krawędź płetwy grzbietowej wklęsła. Płetwa ogonowa wcięta. Bez wąsików. U dorosłych osobników brak ciemnej plamki u nasady ogona.
Od Karasia pospolitego: górna krawędź płetwy grzbietowej wklęsła (pospolity — wypukła); ubarwienie srebrzystoszare (pospolity — złocistobrązowe); ciało mniej wygrzbiecone; ogon głębiej wcięty.
Bezkręgowce bentosowe, rzadko rośliny.
Śródlądowe wody słodkie. Introdukowany z dorzecza Amuru. Pospolity w całej Polsce. Występuje w: strumień, rzeka, ujście, jezioro, staw.
Głównie populacje jednopłciowe (samice). Rozmnażanie przez gynogenezę.
Maj–lipiec, temperatura 15–20 °C. Samica składa do ok. 150 tys. jaj. W Polsce populacje głównie jednopłciowe (samice) — rozmnażanie przez gynogenezę z udziałem samców innych gatunków karpiowatych.
Japończyk, japoniec, karaska, bąk
Metoda spławikowa, metoda gruntowa (feeder), metoda bata.
Czerwone robaki (dżdżownice, rosówki), białe robaki (pinky), kukurydza, ciasto, ziemniak, pęczak.
Żeruje głównie przy dnie; skuteczne są delikatne zestawy spławikowe z małymi haczykami. Najlepsze wyniki w ciepłych miesiącach (czerwiec–sierpień), zwłaszcza w zbiornikach o mulistym dnie.