Jesiotr ostronosy
| Status ochrony | NT (IUCN) |
| (Populacja bałtycka wymarła) | |
| Kraina ryb | Kraina brzany |
| Długość życia | 35 lat |
| Typowy rozmiar | ok. 2.5 m, 100–150 kg |
| Maks. rozmiar | 4 m, 350 kg |
Duży jesiotr o prymitywnej budowie — historycznie występował w Bałtyku i polskich rzekach, obecnie populacja bałtycka wymarła, a gatunek jest objęty ochroną ścisłą i restytucją.
Rodzina: jesiotrowate (Acipenseridae); Rząd: jesiotrokształtne (Acipenseriformes)
Bardzo wydłużone, torpedowate ciało — prymitywna ryba chrzęstnoszkieletowa. Pięć rzędów kostnych tarczek (skutów) biegnących wzdłuż ciała: jeden grzbietowy, dwa boczne i dwa brzuszne. Wydłużony, spiczasty pysk z czterema wąsikami na spodzie, przed otworem gębowym. Wysuwalny, rurkowaty otwór gębowy na spodzie głowy — u dorosłych osobników bez zębów. Płetwa ogonowa heterocerkalna: górny płat znacznie dłuższy od dolnego (podobnie jak u rekinów). Grzbiet ciemnoszarobrązowy do oliwkowego, brzuch jaśniejszy, szarobiały. Łuski niewidoczne — skóra szorstka od kostnych tarczek.
Od Jesiotra zachodniego: bardziej wydłużony, spiczasty pysk, tarczki grzbietowe z ostrym hakowatym wyrostkiem, a tarczki boczne są liczniejsze (24–36 vs 24–35 u Jesiotra zachodniego) i wyraźniej oddzielone.
Fauna denna: mięczaki, skorupiaki, larwy owadów, drobne ryby.
Wędrowny. Żeruje na dnie piaszczystym i mulistym.
Anadromiczny — dorosłe osobniki wędrują z morza do rzek na tarło. Żeruje przy dnie.
Tarło maj–czerwiec w rzekach o żwirowym lub kamienistym dnie, w silnym nurcie. Temperatura 13,3–17,8°C. Samce dojrzewają przy masie 30–45 kg, samice 50–110 kg.
Anadromiczny