← Atlas ryb
Jazgarz

Jazgarz

Gymnocephalus cernua
okoniowate
Status ochronyLC (IUCN)
Kraina rybKraina leszcza
Typowy rozmiar15–20 cm
Maks. rozmiar25 cm
Opis

Niewielka, stadna ryba denna z rodziny okoniowatych, pospolita w wodach nizinnych Europy; odporna na zanieczyszczenia.

Taksonomia

Rodzina: okoniowate (Percidae); Rząd: okoniokształtne (Perciformes)

Cechy rozpoznawcze

Niewielka, krępa ryba spokrewniona z okoniem. Pojedyncza ciągła płetwa grzbietowa — część twarda i miękka są ze sobą zrośnięte. Grzbiet zielonkawobrązowy z ciemnymi, nieregularnymi plamami, brzuch żółtawobiały. Ciemne plamki i kropki rozsiane na płetwie grzbietowej, ogonowej i na całym ciele. Duże oczy z czerwonobrązową tęczówką. Pokrywy skrzelowe wystające, zakończone ostrymi kolcami. Niewielki otwór gębowy w położeniu półdolnym. Całe ciało, z wyjątkiem głowy, pokrywają mocno osadzone w skórze drobne, szorstkie łuski.

Jak odróżnić od podobnych gatunków

Od Okonia: jedna ciągła płetwa grzbietowa (Okoń — dwie oddzielne ); brak pionowych pręg na bokach; brak czarnej plamy na płetwie grzbietowej.

Biologia
Pokarm

Młode osobniki: plankton. Dorosłe: bezkręgowce bentosowe (larwy ochotki, kiełże, jętki), ikra innych ryb.

Siedlisko

Europa z wyjątkiem południa. Jeziora, zbiorniki zaporowe, duże rzeki. Unika szybko płynących rzek górskich. Przebywa przy dnie w stadach.

Zachowanie

Najintensywniej żeruje rano. Gatunek stadny. Odporny na zanieczyszczenia.

Tarło

Kwiecień–maj, temperatura wody 8–12°C. Tarło porcyjne w 2–3 rzutach. 1–6 tys. jaj w galaretowatych wstęgach na roślinach.

Nazwy
W innych językach
English (angielski): Ruffe
Беларуская (białoruski): Джгір звычайны
Čeština (czeski): Ježdík obecný
Eesti (estoński): Kiisk
Suomi (fiński): Kiiski
Français (francuski): Grémille
Lietuvių (litewski): Pūgžlys
Latviešu (łotewski): Ķīsis
Deutsch (niemiecki): Kaulbarsch
Русский (rosyjski): Обыкновенный ёрш
Română (rumuński): Ghiborț
Slovenčina (słowacki): Rohačka obyčajná
Svenska (szwedzki): Gärs
Українська (ukraiński): Йорж звичайний
Magyar (węgierski): Vágó durbincs
Italiano (włoski): Acerina
Wędkarstwo
Metody połowu

Metoda gruntowa, spławikowa z dna; delikatny zestaw z małym haczykiem.

Przynęty

Czerwone robaki (dżdżownice, ochotka), białe robaki, kawałki ryby.

Wskazówki

azgarz łowi się najłatwiej wczesnym rankiem przy dnie. Często bierze bardzo delikatnie — stosować czuły spławik lub szczytówkę. Jest traktowany jako przyłów, rzadko jako cel połowu.

Zgłoś błąd

0 / 2000