Głowacz białopłetwy Cottus gobio
| Kraina ryb | Kraina pstrąga, kraina lipienia |
| Typowy rozmiar | 10–12 cm |
| Maks. rozmiar | 18 cm |
Mała denna ryba czystych potoków, wskaźnik dobrej jakości wody.
Rodzina: Głowaczowate (Cottidae); Rząd: Skorpenokształtne (Scorpaeniformes)
Duża, spłaszczona głowa, ciało zwężające się ku ogonowi, bez łusek. Płetwy brzuszne jednolicie jasne, bez prążków.
Od głowacza pręgopłetwego: płetwy brzuszne bez ciemnych prążków — to jedyna pewna cecha w terenie.
Larwy owadów, skorupiaki, ikra ryb.
Czyste, dobrze natlenione potoki i rzeki krainy pstrąga i lipienia, dno kamieniste.
Denny, samotniczy, aktywny o zmierzchu. Kryje się pod kamieniami.
Wiosną; ikra składana pod kamieniem i pilnowana przez samca.
Gatunek objęty ochroną częściową. Nie wolno go celowo łowić ani zatrzymywać.
Głowacz białopłetwy (Cottus gobio): zakaz umyślnego połowu, zabijania i przetrzymywania obowiązuje w całej Polsce, niezależnie od regulaminu okręgu. Przypadkowo złowionego osobnika niezwłocznie wypuść do tego samego łowiska, z zachowaniem niezbędnej staranności.
Podstawa: § 6 rozporządzenia w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz.U. 2022 poz. 2380); art. 8 ust. 1 pkt 1 i art. 9 ust. 1 ustawy o rybactwie śródlądowym.