Czebaczek amurski
| Status ochrony | LC (IUCN) |
| Kraina ryb | Kraina leszcza, kraina karasia |
| Typowy rozmiar | 7–11 cm |
| Maks. rozmiar | 11 cm |
Niewielka, inwazyjna ryba karpiowata o charakterystycznym górnym otworze gębowym i braku wąsików, wypierająca rodzime gatunki i przenosząca pasożyta Sphaerothecum destruens.
Rodzina: karpiowate (Cyprinidae); Rząd: karpiokształtne (Cypriniformes)
Niewielka ryba (7–11 cm) o wydłużonym, bocznie spłaszczonym ciele. Charakterystyczny górny otwór gębowy skierowany ku górze — dolna szczęka dłuższa od górnej. Bez wąsików. Boki srebrzyste do żółtawozielonych, grzbiet nieco ciemniejszy, oliwkowoszary. Łuski duże, srebrzyste, łatwo odpadające. Ciemna smuga wzdłuż linii bocznej, wyraźniejsza u młodych osobników. Mała płetwa grzbietowa z 3 twardymi i 7 miękkimi promieniami, osadzona nad płetwami brzusznymi. Płetwa ogonowa wcięta.
Od Kiełbia: otwór gębowy górny (Kiełb — dolny); brak wąsików (Kiełb — 1 para).
Zooplankton, owady, ikra, małe ryby.
Zbiorniki stojące lub wolno płynące. W Polsce inwazyjny — większość nizinnych rzek.
Stadny. Inwazyjny — wypiera gatunki rodzime. Przenosi pasożyta Sphaerothecum destruens.
Tarło porcyjne maj–lipiec, przy temperaturze 18–24°C. Ikra składana na roślinności. Dojrzałość płciowa w 1. roku życia.
Metoda spławikowa, metoda gruntowa (lekkie zestawy)
Czerwone robaki, białe robaki, ciasto, małe kawałki mięsa
Gatunek inwazyjny — po złowieniu nie należy go wypuszczać z powrotem do wody. Łowi się go przypadkowo przy połowie innych drobnych ryb.